İlk Blog umuz bu bizim

  İlk kez yazmıyoruz elbet ama ilk kez paylaşıyoruz.
  Dişi çilek, erkek çilek ve minik çileği paylaşacağız. Dişi çilek 29 unu yeni tamamladı (bundan nefret ediyor).Erkek çilek 35 inde. Minik çilek mi? o daha 4,5 aylıııııkkk.
 Eylül 2010 da buluştuk şu kutu gibi evimizde kocamla. Hemen sonraki aralık ayında da bebeğimizi beklemeye başladık.Güzel bi yolculuk oldu oğlumla annesinin yolculuğu. Annesinin vucudu kendini taşıyamayacak hale gelene kadar :) sadece(!) 18 kilo almama rağmen o kadar çok ödemim vardı ki artık yerimden kalkamaz hale gelmiştim ve oğlum dünyaya gelmemekte direniyordu :) Doktorumuz mecburen sezeryanla onu doğmaya mecbur bıraktı. O, o anlatılamaz bi duygu. Tüm anneler gibi bende onunla buluştuğum ilk anı anlatamıyorum. Hala narkozun etkisindeydim ve gözgöze gelişimizden başka hiçbir anı yok hafızamda o ana dair. Nasıl bi bilinçse bir tek onun bana bakışını anımsıyorum. Muhteşemdi. Şimdi 4,5 ay geçti o günün üzerinden ve onunla olmak, onu yaşamak kadar güzel bir tek şey daha yok hayatımızda.Büyümene şahit olmak bu hayatta yerine getireceğim en güzel görev annecim.
  Maalesef iki işsiziz biz. Şimdilik tabi ;) Geçecek bu günler. Her şey yoluna girecek en kısa zamanda. Tek sıkıntımız bu. Bunu da atlattık mı değmeyin keyfimize.
   Şimdi annecik akşam gelecek misafirlerine hazırlık yapmak zorunda. her fırsatta yine yeni yeniden yazacak...